سلام بر امام غریب

کی می طلبی حاجی مشهد بشویم....؟

آقا به غریبی ات پناه آوردم

شرمنده اگر بار گناه آوردم

با کوله ای از نیاز و خواهش بر دوش

سوغاتی شرم و اشتباه آوردم

غزل بانو

همیشه پیش چشمان پر از مهرت کم آوردم

برای دیدنت هر بار ، دلیلی مبهم آوردم

خطای چشم هایم را گناهی خوب میدانم

برای سیب چشمانت نگاه آدم آوردم

غزل بانوی رویایم ، ردیف دلخوشی هایم

من از جنس غزل هایم برایت همدم آوردم

دلم می گیرد از دوری ، از این دلتنگی زوری

به تو یعنی که بد جوری نیاز مبرم آوردم

ببخشم باز دلتنگی فشار آورد بر قلبم

به جای چیزهای خوب فقط حرف غم آوردم